1666–1729 · Барокко
Атилио Ариости (1666–1729) — Болоньядан шыққан итальян барокко композиторы, отыздан астам опера мен ораторияның, кантаталар мен аспаптық шығармалардың авторы. Ол Мантуа мен Берлин сарайларында, кейін Лондонда жұмыс істеді — онда Гендель және Бонончинимен бірге Король музыка академиясының опера репертуарына жауап берді. Оның сүйікті аспабы виоль д'амур болды, осы аспапқа ол 21 соната жазды.
Атилио Малакия Ариости 1666 жылы 5 қарашада Болоньяда, қоғамның орта тобына жататын отбасында дүниеге келді. 1688 жылы, жиырма екі жасында, ол монах болды және сервит монахы атанды. Көп ұзамай ол орденнен кету рұқсатын алып, Мантуа және Монферрат герцогының сарайында композитор болып қызметке кірді.
1692 жылы Ариости диаконатқа тағайындалды. Сол жылы ол Болоньядағы Санта-Мария-деи-Серви шіркеуінде органшы орнын алды. Композитордың алғашқы операсы 1697 жылы Венецияда қойылды.
1697 жылы Ариости Пруссия королинасы София Шарлоттадан шақыру алып, Берлинге көшті. Королинаның арғы атасы ағылшын королі I Яков, ал анасы Ганновер курфюрстинасы София болды; ол поэзия мен өнерге қолдау көрсетті, әсіресе музыкаға қызығушылық танытты. Оның қызметінде Ариости Берлин сарайы үшін көптеген сахналық шығармалар жазды және олардың авторлас болды — солардың арасында «La festa di Imeneo» балеті мен 1701 жылы қойылған «La fede nei tradimenti» операсы бар. Ариости Берлинде 1703 жылға дейін сарай композиторы болып қалды. Суретші Антони Схунйанс салған Ариости портреті Шарлоттенбург сарайында сақталған.
1703–1709 жылдары Ариости Италиядағы Австрияның бас агенті қызметін атқарды — бұл император I Иосифтің билік кезеңі болды. Венада оның «I gloriosi presagi del Scipione Africano» (1704) және «La profezia d'Eliseo nell'assedio di Samaria» (1705) опералары қойылды. 1707 жылы сол жерде «La gara delle antiche eroine ne' campi elisi» операсы қойылды. Ариостидің ораторияларының ішінде ең танымалы — 1709 жылы Венада қойылған «La Passione di Cristo».
1716 жылдан кейін Ариости Парижде және Лондонда үлкен табысқа жетті. Лондонда ол Георг Фридрих Гендель және Джованни Бонончинимен бірге Король музыка академиясының опера репертуарына жауап берді. Ол орындаушы да болды: Гендельдің «Amadigi di Gaula» операсының қойылымы кезінде ол антрактылардың бірінде виоль д'амурда ойнады.
1724 жылы Лондонда оның «Vespasiano e Artaserse» операсы қойылды. Сол жылы Ариости виоль д'амурға арналған кантаталар мен «Сабақтар» жинағын жариялады, ол жазылым бойынша сатылды.
Ариости тек композитор ғана емес еді. Ол ән айта білді, сонымен қатар виолончель мен клавесинде ойнады. Сонымен қатар ол «Gli amori di Polifemo» либреттосын жазды; оның музыкасын Джованни Бонончини жазды.
Виоль д'амурға Ариости 21 соната жазды. Бұл аспапқа арналған, continuo-мен бірге жазылған шығармалары алты жарияланған соната («Сабақтар» деп те аталады) мен әдетте 15 сонатаға топтастырылатын қолжазба жинағынан тұрады. Бұл шығармалардың көпшілігі Стокгольмдегі Мемлекеттік музыка кітапханасында сақталған, сондықтан оларды әдетте «Стокгольм сонаталары» деп атайды.
Ариости 1729 жылы Лондонда қайтыс болды. Ол отыздан астам опера мен ораторияны, сонымен қатар көптеген кантаталар мен аспаптық шығармаларды мұра етіп қалдырды.
Ариости — итальян барокко композиторы: ол отыздан астам опера мен ораторияны, сонымен қатар кантаталар мен аспаптық шығармалар жазды. Оның опералары Берлинде, Венада және Лондонда қойылды. Берлинде «La festa di Imeneo» балеті мен «La fede nei tradimenti» (1701) операсы қойылды. Венада, оның Австрия агенті болған жылдарында, «I gloriosi presagi del Scipione Africano» (1704), «La profezia d'Eliseo nell'assedio di Samaria» (1705) және «La gara delle antiche eroine ne' campi elisi» (1707) опералары сахналанды. Кейінірек, 1724 жылы Лондонда оның «Vespasiano e Artaserse» операсы қойылды. Ораторияларының ішінде ең танымалы — 1709 жылы Венада қойылған «La Passione di Cristo».
Аспаптық шығармалары арасында Ариостидің сүйікті аспабы — виоль д'амурға арналған музыка маңызды орын алады. Виоль д'амур мен continuo-ға арналған шығармалары алты жарияланған соната («Сабақтар» деп те аталады) мен әдетте 15 сонатаға топтастырылатын қолжазба жинағынан, барлығы 21 соната — тұрады. Бұл шығармалардың көпшілігі Стокгольмдегі Мемлекеттік музыка кітапханасында сақталған, сондықтан оларды әдетте «Стокгольм сонаталары» деп атайды. 1724 жылы виоль д'амурға арналған кантаталар мен «Сабақтар» жинағы жарияланып, жазылым бойынша сатылды.
Сайтта Ариостидің бір басылымы бар — «Il Ratto di Proserpina, Cantata di Basso» (басқа арналған кантата), деңгейі «Орта»; композитордың музыкасымен танысуды осыдан бастауға болады.