1863–1931 · Ресей
Феликс Блуменфельд (1863–1931) — пианист, композитор және педагог, Римский-Корсаковтың шәкірті. Ол Шаляпинге сүйемелдеді, Мариинский театрында дирижёрлік етті, Петербургте, Киевте және Мәскеуде сабақ берді; одан Владимир Горовиц пен Мария Юдина дәріс алды. Сайтта оның «Орташа+» деңгейіндегі екі фортепиано этюді бар.
Феликс Блуменфельд 1863 жылы сәуірде Херсон губерниясындағы Ковалёвка ауылында дүниеге келді; қазір бұл жер Украинадағы Кропивницкий қаласының аумағында. Әкесі Михаил Францевич музыка мен француз тілінен сабақ берді, анасы — Мария Сигизмундовна, қыз кезіндегі тегі Шимановская. Феликстің ағасы Сигизмунд Блуменфельд те композитор болған.
Ол Густав Нейгаузден дәріс алды; Нейгауз оның үлкен әпкесіне үйленген еді. Осы некеге байланысты Блуменфельд Генрих Нейгаузтың нағашысы болып келді. Оны Кароль Шимановскиймен де туыстық байланыстырды: Шимановский оның туысы, немере жиені болатын.
Ол Санкт-Петербург консерваториясына оқуға түсіп, фортепианодан Фёдор Штейннен, композициядан Николай Римский-Корсаковтан сабақ алды. Студент кезінің өзінде Блуменфельд жаңа шығармаларды нотадан жарқырата оқитын виртуоз орындаушы атанды.
Осы қабілеті арқасында ол Чайковскийдің, Балакиревтің, Глазуновтың және олармен замандас басқа композиторлардың көптеген фортепиано шығармаларын алғаш рет орындады. Олар Петербургтегі жартылай жеке музыкалық кештерде орындалды.
1883 жылы Римский-Корсаков Петербург императорлық театрлары театр комитетіне Мусоргскийдің «Хованщина» операсының өзі аяқтаған редакциясын көрсетті, ал фортепианода Блуменфельд ойнады. 1885 жылы ол консерваторияны алтын медальмен бітірді.
Бітіргеннен кейін бірден Блуменфельдті консерваторияға сабақ беруге шақырды, ал 1897 жылдан ол онда профессор болды. Сонымен бірге ол пианист және дирижёр ретінде көп өнер көрсетті.
Блуменфельдті Фёдор Шаляпинмен мықты шығармашылық ынтымақтастық байланыстырды: ол Шаляпинге көп сүйемелдеді. 1908 жылы Блуменфельдтің басқаруымен Парижде Мусоргскийдің «Борис Годунов» операсының премьерасы өтті; басты партияны Шаляпин орындады, ал француз баспасөзі қойылымды зор ықыласпен қарсы алды.
Блуменфельд Мариинский театрында дирижёрлік етті; онда оның ұстазы Римский-Корсаковтың операларының премьералары өтті. Вагнердің «Тристан мен Изольда» операсының ресейлік премьерасында да дирижёрлық пультте тұрған сол болды.
1918 жылы Блуменфельд Киевке көшіп, Киев консерваториясының профессоры болды. Киевте одан Владимир Горовиц дәріс алды — Блуменфельдтің шеберлік сабақтарында.
1922 жылдан бастап ол Мәскеу консерваториясының профессоры болды және өмірінің соңына дейін сонда сабақ берді. 1927 жылы оған Республиканың еңбек сіңірген өнер қайраткері атағы берілді. Блуменфельд Мәскеуде 1931 жылы 21 қаңтарда қайтыс болды.
Петербург кезеңіндегі шәкірттерінің арасында Симон Барер аталады, Киев кезеңіндегілер — Владимир Горовиц, Натан Перельман, Глеб Таранов және Александр Гаук, Мәскеу кезеңіндегі — Александр Цфасман. Мария Юдина Блуменфельдтен жеке сабақ алды.
Блуменфельдтің кейінгі шәкірттеріне Мария Гринберг пен Владимир Белов жатады. Белов Блуменфельдтің өмірінің соңғы жылдарында оның көмекшісі болып жұмыс істеді.
Блуменфельд — жүзден астам фортепиано шығармасының және елу романстың авторы. Ірі шығармалардан фортепиано мен оркестрге арналған Allegro de concert op. 7 және c-moll Симфониясы op. 39 белгілі.
Оның сол қолға арналған жеке орындалатын As-dur этюді, op. 36 кеңінен танымал. Блуменфельдтің шығармаларынан Шопен мен Чайковскийдің әсері байқалады.
Сайтта оның жеке орындауға арналған екі фортепиано этюді берілген: Etude nº1, Op. 29 және etude -3, Op. 44. Екеуі де «Орташа+» деңгейімен белгіленген; Op. 29-дан бастауға болады.