1600–1679 · Барокко
Джованни Феличе Санчес — барокко дәуіріндегі итальяндық композитор әрі әнші. Ол 1600 жылға таяу Римде дүниеге келіп, 1679 жылы Венада қайтыс болды. 1636 жылдан бастап бүкіл өмірі Вена сарайымен байланысты болды: алдымен сарай капелласында ән салды, кейін капельмейстер болды. Опералар, ораториялар, шіркеу музыкасы мен кантаталар жазды.
Джованни Феличе Санчес 1600 жылға таяу Римде музыкалық отбасында дүниеге келген: әкесі әнші болған, ал ағасының не інісінің шебер орындаушылығы туралы сол кезеңнің басылымдарында талай рет айтылған.
Тоғыз жасынан бастап ол музыкадан сабақ алып, Римдегі Collegio Germanico коллегиясында сопрано партиясын айтты; онда 1609 жылдан 1614 жылға дейін болды. 1614 жылы Санчес Римде «Amor pudico» операсында өнер көрсетті.
1618 жылы Санчес Падуяда болды, одан әрі жолы Болонья мен Венеция арқылы өтті. Оның қамқоршылары болашақ дож Николо Сагредо және Падуядан шыққан маркиз Обицци еді.
1636 жылы Падуяда оның тұңғыш операсы «L’Ermiona» қойылды, композитордың өзі де онда ән салды. Либреттоны Пио Энеа дельи Обидзи жазған, спектакль турнирге кіріспе ретінде орындалған. Операның музыкасы сақталмаған.
1636 жылдың желтоқсанында капеллан әрі профессор Валерьяно Бонвичиноның қолдауымен Санчес Венада император Фердинанд II капелласына тенор болып қабылданды. Содан бастап оның өмірі мен шығармашылығы Вена сарайымен байланысты болды.
Тіпті 1639 жылы-ақ ол сарай капелласындағы ең көп жалақы алатын әнші болды. 1642 жылы 27 наурызда ол Анна Людвигке үйленді, император үйлену тойына орай оған жеке сыйлық берді. Отбасында кемінде он екі бала дүниеге келді.
1649 жылы император Фердинанд III тұсында Санчес сарай капельмейстерінің көмекшісі болып тағайындалды. Ол кезде капельмейстер Антонио Бертали еді. Олар бірге Венада итальяндық опералар қойып тұрды. Санчес сондай-ақ «sepolcri», діни музыка және камералық шығармалар жазды.
1669 жылы Бертали қайтыс болғаннан кейін Санчес оның орнын басып, сарай капельмейстері болды. 1673 жылдан бастап денсаулығының нашарлауына байланысты оның көп міндетін орынбасары Иоганн Генрих Шмельцер атқарды. Алайда Санчес ауруына қарамастан өлгенге дейін қызметінде қалды.
Джованни Феличе Санчес 1679 жылы 24 қарашада Венада қайтыс болды. Ол корольдік сарайдың жанындағы әулие Августин шіркеуінде жерленді.
Санчес сахна мен шіркеу үшін жазды. Оның опералары арасында «I trionfi d’Amore» (1649), «La Roselmina fatte canora» (1662), «Apollo deluso» (1669) және «Aristomene Messenio» (1670) бар. Діни музыкаға алты оратория жатады, олардың ішінде «Lachrime di San Pietro» (1666), «Il trionfo della Croce» (1671) және «Il Paradiso aperto per la morte di Christo» (1672).
Шіркеулік шығармаларының қатарында: 54 меса, 3 реквием, 6 вечерня, 37 литургия, 166 псалом және 56 мотет. Мотеттер жинақтары 1638 және 1642 жылдары, ал сегіз дауысқа арналған псалмдар жинағы 1643 жылы жарық көрді. 1638 жылмен «Stabat Mater», яғни «Il pianto della Madonna» байланысты.
Мұраның зайырлы бөлігі — 22 кантата және 273 «махаббат композициясы». Басылымдар арасында «Capricci Poetici» жинағы (Венеция, 1649) және «Trattenimenti musicali per camera» (Венеция, 1657) бар. Сайтта оның екі басылымы бар: «Cantata. Non sia chi mi riprende» («бастауыш+» деңгейі) және «Dialogo a due. Pastor e Ninfa» («орташа» деңгейі). Танысуды біріншісінен бастаған ыңғайлы.