1869–1941 · Ұлыбритания · XX ғасыр
Генри Уолфорд Дэвис (1869–1941) — британдық композитор, органист және педагог. 1934 жылдан бастап ол Корольдік музыка шебері атағын иеленді, ал 1924 жылдан 1941 жылға дейін Би-би-си радиосында музыка туралы әңгімелер жүргізді. Орындаушы үшін ол дауыс пен фортепианоға арналған әндердің және гимндердің авторы ретінде қызықты.
Генри Уолфорд Дэвис 1869 жылы 6 қыркүйекте Шропшир графтығындағы Озуэстри қаласында дүниеге келді. Ол Джон Уитридж Дэвис пен Сьюзен (қыздық есімі Грегори) отбасындағы тоғыз баланың жетіншісі және тірі қалған төрт ұлдың кенжесі болды.
Әкесі мамандығы бойынша бухгалтер болған, бірақ музыканы жақсы көрген: ол Озуэстриде хор қоғамын құрып, оны басқарды, сонымен қатар конгрегационалистік Крайст-Чёрч шіркеуінің хор жетекшісі болды. Бұл хорда Уолфорд та ән айтты, ал оның ағалары Чарли мен Гарольд кейінірек сол жерде органист болып қызмет етті. Гарольд Дэвис 1919 жылдан 1947 жылға дейін Аделаида университетінде музыка профессоры болды.
1882 жылы органист сэр Джордж Элви Уолфордты Виндзор сарайындағы Әулие Георгий капелласына хорист етіп қабылдады.
1885 жылы Дэвистің даусы сынып, ол хордан кетті. Оны Виндзор Грейт-парктегі Барлық әулиелердің корольдік капелласының органисі етіп тағайындады. Сондай-ақ ол Элвидің мұрагері Уолтер Парраттың және деканы, кейінірек архиепископ болған Рэндалл Дэвидсонның хатшысы болды.
Ол кезде Британ университеттері, соның ішінде Кембридж, қажетті емтихандарды тапсырған кез келген үміткерге «колледжден тыс» музыка дәрежелерін беретін. 1889 жылы Дэвис Кембридждің музыка бакалавры дәрежесіне емтихан тапсырды, бірақ оның жұмысы — Мэтью Арнолдтың сөзіне жазылған «Болашақ» кантатасы — өтпей қалды. Кембридждегі музыка профессоры Чарльз Вильерс Стэнфорд оны қолдады, Дэвис қайта талпынды және бұл жолы сәтті өтті: дәрежені 1891 жылы алды.
1890 жылы Дэвис Лондондағы Корольдік музыка колледжінде композиция бойынша шәкіртақы алып, онда 1894 жылға дейін оқыды. Композициядан оған Хьюберт Пэрри және бір семестр бойы Стэнфорд, контрапункттен У. С. Рокстро, фортепианодан Герберт Шарп, скрипкадан Хэйдн Инвордс сабақ берді.
Студент кезінде ол үш ай Кэмпден-Хиллдегі Әулие Георгий шіркеуінің, содан кейін бір жыл Соходағы Әулие Анна шіркеуінің органисі болды, ал 1891 жылы денсаулығына байланысты одан кетті. Келесі жылы Дэвисті Хампстедтегі Крайст-Чёрч шіркеуінің органисі етіп тағайындады, ол онда 1897 жылға дейін қалды. 1895 жылдан 1903 жылға дейін ол колледжде контрапункттен сабақ берді, бұл қызметте Рокстроның орнына келді.
1896 жылы Дэвис Кембриджде музыка докторы дәрежесіне контрапункт емтиханын тапсыра алмады және контрапункт оқытушысы қызметінен кетуді ойлады. Алайда екінші талпыныста ол үддесінен шықты, ал 1898 жылдың наурызында оған докторлық дәреже берілді.
1898 жылдың мамырында Дэвисті Лондон Ситидегі Темпл шіркеуінің органисі және хор жетекшісі етіп тағайындады. Бұл қызметті ол 1923 жылға дейін атқарды. Өмірбаяншысы Джереми Диббл есептегендей, дәл осы тағайындаудан кейін Дэвисті Британ музыкалық өмірінің көрнекті тұлғасы ретінде қабылдай бастады.
Органист ретінде ол концерттік ойынымен де, сабақ беруімен де танымал болды. Оның шәкірттерінің арасында Леопольд Стоковский болды. Дэвис дирижерлік те жасады: 1901–13 жылдары Лондон шіркеу хорлары қауымдастығын басқарды, ал 1902–07 жылдары Бах хорының жетекшісі болып, онда Стэнфордтың орнына келді.
Композитор ретінде Дэвис ең үлкен жетістікке 1904 жылы XV ғасырдағы сол аттас моралите негізінде жазылған «Әр адам» («Everyman») кантатасымен жетті. Оны жылы қарсы алды, келесі жылдары елдегі көптеген хор қоғамдары орындады. Кантата Австралия мен АҚШ-та да орындалды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс жылдарында Дэвис Пэрри төрағалық еткен Соғыс уақытындағы музыка комитетіне кірді, Францияда сарбаздарға арналған концерттер және «Дұрыс іс үшін күрес» қозғалысына арналған музыкалық іс-шаралар ұйымдастырды. 1918 жылы оны майор шенімен Корольдік әуе күштерінің музыка директоры етіп тағайындады.
Ол Әуе күштерінің музыка мектебін және Әуе күштерінің екі оркестрін құрды, сондай-ақ «Корольдік әуе күштерінің маршын» жазды. Марштың баяу орта бөлімін, трионы, кейінірек оның мұрагері майор Джордж Дайсон қосты.
1919 жылы Дэвис Аберистуит университеттік колледжінде музыка профессоры қызметін, онымен бірге Уэльс университетінің музыка директоры және Ұлттық музыка кеңесінің төрағасы қызметтерін қабылдады. 1922 жылы Дэвид Ллойд Джорджның отставкасына арналған марапаттар тізімінде оған рыцарь атағы берілді.
1924 жыл Дэвис үшін өте қарбалас болды. Ол Глазгода Крэмб дәрістерін оқыды, Би-би-си радиосында алғашқы әңгімесін жүргізді және Лондон университетінде Грешем музыка профессоры қызметін алды. Сол жылы ол Констанс Маргарет Изабел Эванспен үйленді, оның әкесі Пембрукширдегі Нарберт приходының ректоры, құрметті Уильям Эванс болды.
1926 жылы Дэвис Аберистуиттегі профессорлық қызметін тастады, ал Би-би-си сол жылы оны музыкалық кеңесші етіп тағайындады. Өмірінің соңына дейін ол Ұлттық музыка кеңесінің төрағасы болып қала берді. 1927 жылдан 1932 жылға дейін ол Виндзор сарайындағы Әулие Георгий капелласының органисі және музыка жетекшісі болды.
Радио арқылы Дэвис кеңінен танымал болды. Оны «Музыка және қарапайым тыңдаушы» (1926–9) бағдарламалары, соғыс жылдарындағы балаларға арналған әңгімелері (1939–41) және «Әр адамның музыкасы» («Everyman's Music», 1940–41) циклі арқылы білді. Тұңғыш радио әңгімесі 1924 жылдың сәуірінде болды, ал радиода ол 1941 жылға дейін сөйлеп тұрды.
1934 жылы сэр Эдуард Элгар қайтыс болғаннан кейін Дэвис оның орнына келіп, Корольдік музыка шебері болды. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Би-би-сидің симфониялық оркестрі мен корпорацияның музыкалық әкімшілігі Бристольге көшкенде, музыкалық кеңесші ретінде Дэвис те солармен бірге көшті.
Дэвис 1941 жылы 11 наурызда Бристольдің маңындағы Рингтонда қайтыс болды. Оның күлі Бристоль соборының зиратында жерленді.
Дэвис композитор, органист және педагог болды. Оның ең кең танымал шығармалары ретінде «Корольдік әуе күштерінің маршы», «God Be In My Head» және «Салтанатты әуен» («Solemn Melody») аталады. «God Be In My Head» шығармасын ол Уитем-холлда жазды.
«Салтанатты әуен» 1930 жылдан бастап Естелік жексенбісінде Уайтхоллдағы Кенотафта аза тұту музыкасы ретінде жиі орындалады. Композитор ретінде ең үлкен табысқа ол 1904 жылы «Әр адам» кантатасымен жетті. Ол гимн әуендерін де жазды: Джон Браунлидің «O King enthroned on high» гимнінің сөзіне «Temple» («Жаңа ағылшын гимналында», № 421) және Джон Ньютонның «Great Shepherd of thy people, hear» гимнінің сөзіне «Oswald's Tree» (атауы туған жері Озуэстримен байланысты).
Дэвис композитор ретінде ғана емес із қалдырды. Органист ретінде ол концерттік ойынымен де, сабақ беруімен де танымал болды, сондай-ақ 1924 жылдан 1941 жылға дейін жүргізген музыка туралы радио әңгімелерімен белгілі болды. Ол Британ империясы орденінің офицері және Корольдік Виктория орденінің рыцарь-командоры атақтарын алды.
Сайтта Дэвистің дауыс пен фортепианоға арналған сегіз әні жиналған. Орташа деңгейдегілері — «A Tragedy» және «A little old Man». Орташадан жоғары деңгейдегілері — «An old Cradle Song», «The Apology», «Bless you» және «The fly and the humble bee». Жоғары деңгейдегілері — «O my little sixpence» және «Old Woman». Алғашқы екеуінен бастауға болады — олар орташа деңгейде, бұл ноталардың ішіндегі ең жеңілі.